Lokerse Feesten - Alice Cooper (US)

Lokerse Feesten - Alice Cooper (US)

Add to shop cart Leads  
06-08-2013 21:30

Dinsdagprogramma 6 augustus  - van 21.30u tot 23:45

The godfather of shock rock komt nog eens tonen waar Kiss, Marilyn Manson en The New York Dolls de mosterd haalden.


Alice Cooper (geboren als Vincent Damon Furnier, Detroit (Michigan), 4 februari 1948) is een Amerikaans (hard)rockzanger en muzikant.


Biografie


Alice Cooper is het alter ego van Vincent Furnier. De naam 'Alice Cooper' vormde aanvankelijk ook de naam van Furniers band. Furnier begon na het uiteenvallen van de band aan een succesvolle solocarrière.


Vincent Furnier, van Franse afkomst (geboren in Allen Park (Detroit), maar in Arizona opgegroeid) en zwaar beïnvloed door The Yardbirds en The Beatles, vormde een aantal bands in de jaren '60, waarvan Earwigs de eerste was en daarna The Spiders (met een plaatselijke hit "Don't Blow Your Mind") en vervolgens Nazz. Furnier die vernam dat Todd Rundgren ook met een band onder de naam Nazz werkte, wijzigde de naam van de band in Alice Cooper.


De band bestond uit de gitaristen Michael Bruce en Glen Buxton, bassist Dennis Dunaway en drummer Neal Smith. Na in 1968 verhuisd te zijn naar Californië, werd de band ontdekt door manager Shep Gordon, die een auditie regelde bij Frank Zappa. De band tekende een contract met het label van Zappa, Straight Records en bracht twee albums uit: "Pretties For You" (1969) en "Easy Action" (1969, uitgebracht in 1970). Deze twee platen werden in 1973 opnieuw uitgebracht onder de titel "Schooldays". "Pretties For you" straalde inderdaad nog de sfeer van een schoolbandje uit, maar met de gitaarpartijen van Bruce en de duistere en humoristische onzingedichten van Cooper ontwikkelde de band zich snel. "Easy Action" werd ondanks problemen met producer David Briggs als een meesterwerk ontvangen. Niettemin bleef commercieel succes uit. De band vertrok daarop naar Detroit. Bob Ezrin werd de nieuwe producer en via "Love it to death" (1971) had de band met het album "Killer" (1971) - inmiddels een klassieker - zijn definitieve vorm gevonden. Met grote hits als "I'm eighteen", "School's out" en "Elected" was de naam Alice Cooper binnen enkele jaren gevestigd.


Met het succesvolle album "Billion Dollar Babies" (1973) - nummer 1 in zowel Amerika als Engeland - werd Alice Cooper zelfs even de grootste rockband ter wereld.


Een voorliefde voor theater en musical klonk al vanaf het begin door in tekst en muziek. Geciteerd werd o.a. uit de West Side Story en The Sound of Music. Deze voorliefde kwam ook naar voren in de theatrale optredens. De band introduceerde zo het muziektheater in de hardrock. Eind jaren zestig trad Alice Cooper op in "drag". Alice is voor de hoes van "Pretties for you" gefotografeerd in een glitterjurkje, waarmee de Amerikaanse glamrock werd ingeluid. Andere bekende exponenten van de Amerikaanse glamrock waren Lou Reed, Iggy and the Stooges, The New York Dolls, Kiss en Jobriath. Op het hoogtepunt van de glamrock, begin jaren 70, werd dit vervangen door een horrorshow waarmee Amerika een spiegel werd voorgehouden. Alice eindigde dan ook meestal op een elektrische stoel of aan de galg. Hiermee creëerde de band wederom een nieuw genre: shockrock. In de beginjaren van de band ontstond de mythe dat Cooper op het toneel een levende kip de kop had afgebeten. Frank Zappa zag er een goede publiciteitsstunt in en adviseerde om het verhaal niet te ontkennen. Het werd voorpaginanieuws en Alice Cooper had meteen naamsbekendheid.


De band viel in 1974 uit elkaar vanwege onenigheid rond muziekrechten. Sindsdien werkt Furnier solo en gaat als Alice Cooper door het leven. Dick Wagner van de Hollywood Vampires, die ook met Lou Reed en Peter Gabriel werkte werd zijn vaste gitarist en Tony Levin vinden we terug als bassist. Cooper scoorde in Amerika meteen een enorme hit met "Only women bleed". Dit nummer is later vele malen gecoverd, o.a. door Julie Covington - die er mee scoorde in Engeland, Elkie Brooks, Favorite Angel en Guns N' Roses. Alice Cooper werd daarna door een breder publiek geaccepteerd: hem werd gevraagd op te treden in The Muppet Show. Bob Dylan verklaarde in een interview dat Cooper een onderschatte songwriter was en John Lydon (Johnny Rotten van de Sex Pistols) noemde "Killer" het beste rock album uit de geschiedenis. In deze periode was zijn drankmisbruik naar ongekende hoogte gestegen en hij liet zich opnemen in afkickkliniek. Een weer nuchtere Alice Cooper beschreef zijn ervaringen in die kliniek op het album From the inside, dat hij grotendeels met componist Dick Wagner en tekstschrijver Bernie Taupin schreef. Het nummer How you gonna see me now van dat album werd wederom een hit.


Tussen 1979 en 1983 sloeg Cooper een andere weg in. Het bombastische en theatrale werd verlaten en hij concentreerde zich meer op het schrijven van songs met cabareteske, humoristische teksten. In 1986 was hij weer terug met een shock rock act. Alice Cooper was intussen een cultfiguur geworden en de sterren stonden in de rij om op zijn albums te verschijnen, zoals Steven Tyler, Jon Bon Jovi en Richie Sambora op het album "Trash" (1989); Slash, Joe Satriani, Steve Vai en Ozzy Osbourne op het album "Hey Stoopid" (1991). In 1989 leidde de comeback tot een nieuwe wereldhit: "Poison", enkele jaren later gevolgd door "Hey Stoopid" en "Lost in America".


Na 1994 werd het een tijdje stil en leek Alice Cooper met pensioen te zijn. In 2000 volgde een comeback en een nieuwe bloeiperiode volgde met als voorlopig hoogtepunt de cd "The Eyes of Alice Cooper" (2003), een van de beste platen uit zijn carrière, waarin hij is teruggekeerd naar zijn roots: de garage-rock. Opvolger "Dirty Diamonds" (2005) lijkt heimwee uit te stralen naar de beginperiode. Dat komt naast de teksten vooral tot uiting in het veelvuldig citeren van riffjes en melodielijnen die ons terugvoeren naar de dagen van Black Sabbath en Ziggy Stardust.

Prijs: 0,00 EUR
GPS: 51.107126, 3.993149

Selecteer wat u op de kaart wil zien

Events